روندهای پیاده سازی اینترنت اشیا

ترندهای پیاده‌سازی اینترنت اشیا

در ۹ دقیقه این متن را بخوانید

مقدمه
نوید اینترنت اشیا برای اتصال هر چیزی که قابلیت اتصال داشته باشد در جهت بهبود عملکرد، حل مشکلات کسب‌وکار و کنترل هزینه‌ها، در اتاق‌های فکر، تیم‌های عملیاتی و دپارتمان‌های فناوری اطلاعات طنین‌انداز است. احساس رهبران کسب‌وکارها و تصمیم‌ گیرندگان OT/IT درباره‌ی آنچه اینترنت اشیا می‌تواند برای سازمان‌هایشان به ارمغان بیاورد مثبت دارند.
هرچند در بخش‌هایی از جمله این که چه راه‌حلی را بایستی به کار گرفت، کدامیک برای دستیابی به اهداف شرکت در دسترس است و کجا می‌توان به این اهداف دست پیدا کرد، این مثبت نگری بالا و پایین می‌شود. این دسته از تردید‌ها در پژوهشی که به دست Informa Engage برای Longview IoT، کمپانی Carnegie Technologies صورت گرفته مشخص شده است. حتی در میان کسب‌وکارهایی که درحال‌حاضر IoT را اجرا می‌کنند، تردیدهایی در مورد منافع آن وجود دارد.
سازمان‌ها نیز با مشکلاتی نظیر پیدا کردن همکار قابل اعتماد برای کمک در اجرای اینترنت اشیا و استراتژی‌های مدیریتی دست و پنجه نرم می‌کنند. در حال حاضر، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که نیمی از سازمان‌هایی که تکنولوژی‌های اینترنت اشیا را پیاده‌سازی می‌کنند، از تیم داخلی برای اجرا و مدیریت این تکنولوژی‌ استفاده می‌کنند.
به احتمال زیاد این سازمان‌ها، و همینطور هر کسب‌وکاری با برنامه‌های اینترنت اشیا از همکاری گروه سومی از متخصصان بهره‌مندند که راه‌حل‌های اینترنت اشیا آن‌ها را برنامه‌ریزی، اداره و اجرا می‌کنند. همکاران مورد اعتماد سود کسب‌وکار را در مقابل هزینه‌ها مشخص می‌کنند و کمپانی‌ها را در طرح‌ریزی نوآوری‌های اینترنت اشیا و تبدیل آن به هدفی پرمعنا نظیر کنترل کارمندان جهت ایمنی، جلوگیری از فزونی هزینه‌ها راهنمایی می‌کنند.
حتی در میان کسب‌وکارهایی که درحال‌حاضر IoT را اجرا می‌کنند، تردیدهایی در مورد منافع آن وجود دارد.

وضعیت کنونی اینترنت اشیا
اشتیاق برای اینترنت اشیا ملموس است. بر اساس یافته‌های نظرسنجی، بیشتر کمپانی‌ها (۸۴%) در حال حاضر تکنولوژی‌های اینترنت اشیا را پیاده‌سازی کرده‌اند و یا برنامه‌ای مبنی بر پیاده‌سازی آن ظرف سه سال آینده دارند. پژوهش نام برده بر کمپانی‌هایی متمرکز است که در حال حاضر اینترنت اشیا را اجرا می‌کنند (مجریان) و آن‌ها که در مرحله‌ی برنامه‌ریزی هستند (برنامه ریزان). همانطور که انتظار می‌رفت، مجریان بعضی از مشکلات کسب‌وکار که اینترنت اشیا بایستی اداره کند را حل کرده‌اند و به سراغ مسائل جدید رفته‌اند. آن‌ها نسبت به برنامه‌ریزان درک بهتری از منافع راه‌حل کامل دارند، اما هنوز برای درک کامل منافع اینترنت اشیا بایستی کارهایی انجام دهند.
۳۹ درصد پاسخ‌دهندگان مجریان هستند؛ آن‌ها اینترنت اشیا را تا حدی گسترش داده‌اند. صنایع فناوری اطلاعات، تولید و سلامت پیشروهای این رقابت هستند. تقریبا یک سوم پاسخ‌دهندگان (۳۵%) برنامه‌ریزان هستند، به این معنا که آن‌ها در مرحله‌ی برنامه‌ریزی و تحقیق باقی مانده‌اند، این در حالیست که ۱۷% هنوز هیچ برنامه‌ای برای پیاده سازی اینترنت اشیا ندارند.
اینترنت اشیا سال‌هاست که موضوعی داغ است اما هنوز در ابتدای راه است. به این ترتیب کمی شک و تردید درباره‌ی آنچه می‌تواند انجام دهد قابل درک است، اما این مسئله‌ی اصلی IoT نیست. تنها سه درصد از پاسخ‌دهندگان، IoT را هیجان کاذب می‌دانند، که نشانه‌ای است مبنی بر اینکه سازمان‌ها پتانسل IoT را برای ارائه‌ی خروجی مثبت کسب‌وکار جدی گرفته‌اند. این نکته نشان می دهد که چرخه‌ی هایپ برای اینترنت اشیا رو به پایان و کار واقعی در حال آغاز است.
اما اینکه خروجی‌ها دقیقا چه باید باشند داستان دیگری است. بیشتر پاسخ‌دهندگان (۶۱%) می‌گویند هنوز بایستی چیزهای زیادی درباره‌ی اینترنت اشیا یاد بگیرند، و متعاقبا کمتر از نیمی از آن‌ها (۳۸%) دانش خود را از اینترنت اشیا بالاتر از میانگین ارزیابی می‌کنند. این عدد در میان مجریان کمی بیشتر است(۳۹%). در سازمان‌ها، ۲۹% دانش خود را متوسط ارزیابی کرده‌اند و تنها ۱۰% خود را متخصص می‌دانند. در تمامی پاسخ‌دهندگان این عدد تا ۶% کاهش پیدا می‌کند. حرف آخر: کمپانی‌ها بایستی قابلیت‌های اینترنت اشیا در کسب‌وکارشان و چگونگی پیاده‌سازی موفقیت آمیز آن را یاد بگیرند.
بیشتر کمپانی‌ها در حال حاضر تکنولوژی‌های اینترنت اشیا را پیاده‌سازی کرده‌اند یا برنامه‌ای مبنی بر پیاده‌سازی آن ظرف سه سال آینده دارند.
حتی بعد از اینکه کمپانی‌ها اینترنت اشیا را اجرا کردند، روشن است که آن‌ها برای پیدا کردن راه‌حل نیاز به کمک دارند. بیش از نیمی از مجریان (۵۴%) هنوز با به کارگیری کامل راه‌حل فاصله دارند، هرچند ۱۳% از آن‌ها برنامه‌ی ۶ ماهه برای آن دارند. این یافته بسیار مهم است چراکه در حقیقت “راه‌حل”، مسیری برای کنترل مشکل یک کسب و کار و هدایت آن برای رسیدن به خروجی مطلوب به وسیله اینترنت اشیا است. هرچند ۳۸% مجریان تصمیم به به‌کارگیری راه‌حل ظرف ۶ ماه تا سه سال آینده را دارند،اما ۱۵% از آن‌ها مطمئن نیستند چه زمانی این کار را انجام خواهند داد.

جمعیت شناسی نظرسنجی
داده‌های مربوط به مطالعه پیاده‌سازی اینترنت اشیا در ۱۲ تا ۲۸ آوریل ۲۰۱۹ و از ۲۵۲ پاسخ‌دهنده جمع‌آوری شد. یک سوم پاسخ‌دهندگان (۳۴%) مسئول مدیریت اجرایی (مرتبه‌ی سوم ساختار اداری تا معاون رئیس) بودند، در حالیکه ۲۱% رئیس یا مدیر میانی بودند.
پاسخ‌دهندگان از طیف وسیعی از صنایع، از جمله IT، مشاوره، تولید، دولت، سلامت، مالی، مخابرات و انرژی بودند. در میان آن‌هایی که در حال حاضر اینترنت اشیا را اجرا می‌کردند، کمپانی‌های IT در صدر لیست است (۳۱%)، و به دنبال آن تولید (۱۱%)، سلامت (۷%)، مشاوره (۶%)، مالی/بانکداری (۶%) آمده‌اند.
درصدهای کم بیانگر این است که اینترنت اشیا تا چه حد گسترده است. فضای زیادی برای گسترش تکنولوژی و فرصت‌های قابل توجهی برای ارائه دهندگان و فروشندگان راه‌حل‌های اینترنت اشیا در سراسر بازار وجود دارد.
اینترنت اشیا چه مشکلاتی را حل می‌کند؟
همانطور که قبلا هم گفته شد، اتصال معنادار بین تکنولوژی‌ اینترنت اشیا و مشکلاتی که حل می‌کند، چالشی است که حتی کمپانی‌هایی که در حال حاضر اینترنت اشیا را اجرا می‌کنند نیز با آن رو‌به‌رو هستند. این به آن معنا نیست که پیاده‌سازی اینترنت اشیا در ثمربخشی موفق عمل نکرده است. این نظر سنجی نشان می‌دهد که پیاده‌سازی اینترنت اشیا به حل چالش‌های کسب‌وکار و تولید سود قابل سنجش کمک می‌کند.
مجریان به احتمال زیاد باور دارند که پیاده‌سازی اینترنت اشیا، زمان‌بندی و بازده کارمندان را بهبود می‌بخشد (۷۳% در مقابل ۵۵% از برنامه‌ریزان)، هزینه فایده ارائه می‌دهد (۶۹% در مقابل ۵۰% از برنامه‌ریزان) و رقابت سازمانی را طی چند سال بهبود می‌بخشد (۷۳% در مقابل ۳۹%).
جای تعجب نیست که سازمان‌هایی که در حال حاضر اینترنت اشیا را اجرا می‌کنند با احتمال کمتری درگیر مشکلاتی می‌شوند که دیگر سازمان‌ها را آزار می‌دهد. مشکلاتی مانند پردازش و امور ناکارآمد، تجهیزات از دست رفته یا نامناسب و ناتوانی در پیگیری محلی، منطقه‌ای و جهانی دارایی‌ها از این دست هستند. هرچند مجریان اغلب درگیر فزونی هزینه‌ی پروژه و جریمه‌های اتمام زمان و بودجه که همگی به احتمال زیاد با راه‌حل‌های طراحی شده به‌ویژه برای این مشکلات قابل حل هستند.
شرکت‌هایی که اینترنت اشیا را پیاده‌سازی کرده‌اند در چند حوزه انتظار بهبود دارند:
 بهبود کلی عملیاتی ۵۹%
 صرفه‌جویی در هزینه‌ها ۴۸%
 بازدهی بهتر ۴۳%
 کاهش زمان خاموشی ۴۱%
 بهبود پیگیری کارمندان و تجهیزات ۳۷%
 نگهداری و تعمیرا پیش‌گویانه ۳۰%
نه کاملا بلادرنگ!
کمپانی‌ها هر چند وقت یک‌بار به داده‌های سنسورهای اینترنت اشیا نیاز پیدا می‌کنند؟ در میان سازمان‌هایی که اینترنت اشیا را پیاده‌سازی می‌کنند، ۷۶% می‌گویند حداقل هر چند دقیقه به داده‌های سنسور نیاز دارند، ۵۳% آن‌ها میگویند که بلادرنگ به آن داده‌ها نیاز پیدا می‌کنند.
کمتر از نیمی از پاسخ‌دهندگان (۳۹%) ــ هم برنامه‌ریزان و هم مجریان ــ می‌گویند بایستی بلادرنگ داده‌ها را جمع‌آوری کنند. هرچند اگر کسانی که داده‌ها را “هر چند دقیقه” نیاز دارند را نیز اضافه کنیم (۱۹%)، تعداد کلی به ۵۸% می‌رسد.
این یافته‌ها جای تعجب ندارد. برخلاف قابلیت‌های بلادرنگ اینترنت اشیا، همانطور کهIoT گسترش پیدا می‌کند، بیشتر کمپانی‌ها متوجه خواهند شد که آن‌ها فقط حداکثر هرچند دقیقه یکبار نیاز به انتقال داده دارند.


تنظیم اولویت‌ها
یافته‌های پژوهش نشان میدهد که درک صحیحی از منافع اینترنت اشیا وجود ندارد. هدف اینترنت اشیا تولید داده از طریق کنترل از راه دور است که سازمان‌ها را از هزینه‌ی فرستادن تکنیسین‌ها برای عیب‌یابی و تعمیر معاف می‌کند. زمانیکه داده آنالیز شد، می‌تواند تصمیمات هوشمند کسب‌وکاری را هدایت کند که در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌کند و و فرآیند را بهبود می‌بخشد. اما زمانیکه از پاسخ‌دهندگان خواسته شد اهداف پیاده‌سازی را لیست کنند، آن‌ها پاسخ‌های کلی‌تری نوشتند، اهدافی مانند صرفه‌جویی درهزینه‌ها، کارآمدی عملیاتی و بازدهی را نام بردند. اهدافی که مستقیما به ردیابی و تولید داده مربوط بودند همچون ایمنی کارمندان، نگهداری و تعمیرات پیش‌گویانه، پیگیری کارمندان و تجهیزات پایین‌تر قرار گرفتند.
تمایل به کنترل هزینه‌ها و بالا بردن بازدهی و کارآمدی قابل درک است، اما مستقیم اتفاق نمی‌افتد. از طریق تولید و استفاده از داده است که سازمان‌ها متوجه چنین منافعی می‌شوند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که آموزش بیشتر پیرامون تطبیق اهداف و مزایا الزامی است.
همین مسئله درباره‌ی آگاهی از راه‌حل‌های اینترنت اشیا نیز صادق است. حتی پس از به‌کارگیری تکنولوژی اینترنت اشیا، برای بیشتر پاسخ‌دهندگان راه‌حل‌هایی که بایستی برای دستیابی به منافع تکنولوژی به‌کار گرفته شوند، روشن نبود. جای تعجب دارد که فقط یک سوم (۳۷%) مجریان مطمئن بودند که اگر امروز شروع به برنامه‌ریزی راه‌حل جدید اینترنت اشیا کردند، کدام راه‌حل را انتخاب کنند.
در میان مجریان، ۵۴% پاسخ‌دهندگان گفتند می بایست از “راهنمایی و پژوهش بسیار بیشتری” استفاده کنند. به‌طورکلی، ۱۵% پاسخ‌دهندگان وقتی پای انتخاب راه‌حل‌های اینترنت اشیا به میان می‌آمد “نمی‌دانستند از کجا شروع کنند”. در میان برنامه‌ریزان، ۴۳% گفتند به راهنمایی و پژوهش بسیار بیشتری نیاز دارند، و ۱۴% نمی‌دانستند از کجا شروع کنند. روشن است که سازمان‌ها پیرامون هدف پیاده‌سازی اینترنت اشیا و اینکه راه‌حل‌های خاص چگونه به آن هدف کمک می‌کنند، نیاز به شفاف‌سازی بیشتری دارند.

چالش‌های سازمانی
تکنولوژی‌های نوظهور همیشه چالش‌های اجرایی به همراه داشتند، و اینترنت اشیا نیز از این قاعده مستثنی نیست. پژوهش هنوز بزرگترین چالش سازمانی را مشخص نکرده است اما نشان می‌دهد که کسب‌وکار ها با چند چالش‌ دست و پنجه نرم می‌کنند. اصلی‌ترین آن‌ها فرآیندهای ناکارآمد است که تقریبا نیمی از پاسخ‌دهندگان (۴۹%) به آن اشاره کرده‌اند.
چالش‌های دیگر شامل عدم توانایی در پایش تجهیزات برای کارآیی و کارآمدی؛ فزونی هزینه‌ی پروژه؛ ناتوانی در پیگیری محلی، منطقه‌ای و جهانی دارایی‌ها؛ تجهیزات از دست رفته یا نامناسب؛ ناتوانی در پیگیری موقعیت کارمندان و تجهیزات؛ و جریمه برای اتمام زمان و بودجه است. در هر پنج پاسخ‌دهنده یک نفر (۲۲%) گفت چنین چالش‌هایی را تجربه نکرده است. این تعداد در میان مجریان کمی پایین می‌آید (۱۹%). این امر احتمالا به این دلیل است که هنوز موارد کافی استفاده وجود نداشته است، چیزی که به احتمال زیاد در گذر زمان تغییر می‌کند. اما یک چیز روشن است: کسانی که اینترنت اشیا را اجرا می‌کنند، قبلا مسائلی مانند فرآیندها و امور ناکارآمد و تجهیزات از دست رفته یا نامناسب را حل کرده‌اند یا در مسیر حل آن قرار دارند.

از طرف دیگر مجریان با چالش‌هایی از قبیل فزونی هزینه‌ی پروژه دست و پنجه نرم می‌کنند. توضیح احتمالی این است که زمانیکه سازمان‌ها با مرحله‌ی بالاتری از بلوغ اینترنت اشیا می‌رسند، مشکلاتی نظیر تجهیزات از دست رفته و ناکارآمد را حل کرده‌اند، بنابراین حالا می‌توانند روی موضوعات دیگری مانند فزونی هزینه‌ها متمرکز شوند.
موانع پیاده‌سازی
درست مانند چالش‌ها، فقط یک مانع پیاده‌سازی وجود ندارد، بلکه چند مانع در کنارهم به‌وجود می‌آید. به‌طور کلی چهار مانع اصلی برای سازمان‌ها عبارتند از: هزینه‌ها (۳۷%)، امنیت (۳۷%)، کمبود نیروی متخصص (۳۶%) و درک ضعیف از منافع (۳۵%). زمانیکه سازمانی IoT را با در نظر گرفتن امنیت، نگرانی در مورد زیرساخت‌ها و تعامل‌پذیری پیاده‌سازی می‌کند، این لیست تغییر می‌کند و هزینه‌های پیاده‌سازی و استانداردهای تعریف نشده جای این موارد را می‌گیرند.
این تفاوت‌ها منطقی است. سازمان‌ها اغلب به دنبال پیاده‌سازی به مسائل تعامل‌پذیری و امنیتی بر می‌خورند اما احتمالا قبلا با موانع پیش از پیاده‌سازی نظیر هزینه‌ها، متخصص و پیدا کردن راه‌حل‌های جامع برخورد کرده‌اند. زمانیکه سازمان در درک اینترنت اشیا به بلوغ می‌رسد، چالش‌ها و موانع نیز تغییر می‌کند.
این امر توضیح می‌دهد که چرا، برای مثال، “درک ضعیف از منافع” در میان برنامه‌ریزان (۴۷%) نسبت به مجریان (۳۶%) بیشتر است. همین مسئله زمانیکه به پیدا کردن راه‌حل‌های جامع می‌رسیم نیز صدق می‌کند ــ ۴۰% برنامه‌ریزان و ۲۸% مجریان می‌گویند راه‌حل به تعداد کافی وجود ندارد.
به‌نظر شما کدامیک از موارد زیر بزرگترین موانع پذیرش اینترنت اشیا در سازمان‌ شما به‌حساب می‌آید؟

 

استخدام اشخاص ثالث
تمایل شدید انجام دادن پیاده‌سازی به وسیله امکانات درون سازمانی در میان مجریان اینترنت اشیا وجود دارد. برخلاف مسائل مربوط به منافع اینترنت اشیا و انتخاب راه‌حل، تقریبا نیمی از پاسخ‌دهندگان پروژه‌های IoT را در داخل سازمان انجام می‌دهند. چهل درصد از یک‌پارچه‌سازی سیستم، ۳۵% از چندین فروشنده و ۳۴% از ارائه‌دهندگان راه‌حل‌های اینترنت اشیا استفاده می‌کنند.
زمانیکه ارائه‌دهندگان راه‌حل‌های اینترنت اشیا خود را در بازار اثبات می‌کنند و راه‌حل‌های قابل سفارشی سازی، هدفمند و همه منظوره را برای اداره‌ی مسائل واقعی کسب‌وکار عرضه می‌کنند، این ترکیب تغییر می‌کند. Salesforce.com به‌عنوان مدل سرویس بیشتر مواقع غالب است و گزینه‌ی مناسب استفاده از تکنولوژی بدون مدیریت و حفظ آن را به سازمان‌ها ارائه می‌کند.
چرا تا به اینجا رویکرد درون سازمانی تا این حد مورد استقبال قرار گرفته است؟ در بعضی موارد سازمان‌ها کار را داخلی می‌کنند چرا که کلید پر کننده‌ی شکاف مهارت‌های اینترنت اشیا را دارند. برای برخی پیدا کردن گروه ثالث برای کمک چالش بزرگی محسوب می‌شود، به همین دلیل اینترنت اشیا در مراحل ابتدایی خود باقی می‌ماند.
اما دلیل هرچه باشد بیشتر سازمان‌ها ترجیح می‌دهند از کمک گروه ثالث استفاده کنند. زمانیکه عمق تخصص در بازار افزایش پیدا می‌کند، پیدا کردن شریک مناسب برای اجرا و مدیریت تکنولوژی‌های اینترنت اشیا آسان‌تر می‌شود. متخصصان گروه ثالث به مشخص شدن اهداف و تعیین راه‌حل‌های مناسب برای دستیابی به اهداف کسب‌وکار کمک می‌کنند. برای بعضی از شرکت ها، راه‌حل همه منظوره که با نرم‌افزار کاربرنهایی، تجزیه و تحلیل و سنسورها کامل می‌شود، می‌تواند بهترین گزینه باشد.
شما برای پیاده‌ساز راه‌حل اینترنت اشیا به چه کسی اعتماد دارید؟

نتیجه‌گیری
پژوهش اینترنت اشیا Informa Engage/Longview نشان می‌دهد زمانیکه پیشرفت واقعی با اینترنت اشیا در حال وقوع است، بیشتر کار انجام نشده است. خبر خوب این است که بیشتر سازمان‌ها اینترنت اشیا را جدی گرفته‌اند، و به‌ندرت کسی آن را هیجان کاذب می‌داند. بیشتر سازمان‌ها (۸۴%) یا اینترنت اشیا را پیاده‌سازی کرده‌اند و یا تصمیم دارند طی سه سال آینده آن را اجرا کنند.
هرچند برای شفاف‌سازی اینکه اینترنت اشیا چه کاری انجام می‌دهد و چگونه می‌تواند فرآیند کسب‌وکار را به روشی ملموس بهبود بخشد، نیاز مبرمی وجود دارد. درحال‌حاضر، سازمان‌ها اهداف اینترنت اشیا را عمدتا کلی می‌بینند، برای مثال کاهش هزینه‌ها و افزایش بازدهی. همچنین برای راه‌حل‌های اینترنت اشیا و درک چگونگی طرح‌ریزی آن‌ها برای تبدیل به اهداف واقعی کسب‌وکار نیاز جدی وجود دارد. یکی از راه‌های پیگیری آن‌ها اجرای راه‌حل کامل اینترنت اشیا است که سازمان‌ها را به سرعت به لذت بهره‌مندی از مزایای اینترنت اشیا می‌رساند.

منبع
“IoT Implementation Trends.” IoT Implementation Trends. IoT World Today, June 6, 2019. https://www.iotworldtoday.com/2019/06/06/iot-implementation-trends/.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram