در ۲ دقیقه این متن را بخوانید

آیا همانگونه که «شهر پایدار» الگویی در تقابل با مدرنیسم و تبعات انقلاب صنعتی بود، «شهرهوشمند» نیز الگوی قرن ۲۱ و محصول انقلاب فناوری اطلاعات و ارتباطات است؟

واژه دو سیلابی «شهر هوشمند» طی دو سال اخیر، به سرعت در ادبیات حکمروایی شهری اشاعه یافته است. این روزها رویدادها، برنامه های راهبردی و کمیته های سیاست‌گذاری متعددی در نهادها و سازمان ها اجرا می‌شود. شهرداران معتقدند که هوشمند سازی را در اولویت برنامه های کاری خود قرار داده اند.

آیا  تعجیل و  شتابزدگی بار دیگر در تاریخ شهرسازی معاصر در حال وقوع است؟ آیا زیرساخت شهرهای فعلی شهرها آمادگی کامل برای رویارویی با پدیده ای به‌نام هوشمندی را دارد؟ هوشمندی به چه معناست؟ با نگاهی به دستاوردهای روز دنیا استراتژی های شهر هوشمند و محصول نهایی آن دستیابی به شهر پایدار با مولفه های آن است! اینجاست که شهر هوشمند، نه به عنوان یک الگو، بلکه به عنوان یک راهکار تلقی می شود که با کمک فناوری های نوین، قادر به پاسخگویی به نیازهای شهرهای امروز و فردا خواهد بود. به این ترتیب، دیجیتالی شدن خدمات و سرویس های شهری، مدیریت دانش و اطلاعات و نوآوری، به عنوان «هدف» محسوب نشده و نقش وسیله یا ابزار را برای اهتزاز هرچه بیشتر شهرهای پایدار و تحقق کامل الگوی «توسعه پایدار» بازی خواهند کرد.

موضوع مهم برای درک مفهوم شهر هوشمند، بیان و درک تفاوت شهر هوشمند با دیگر فضاهای دیجیتال و به طور مشخص شهر الکترونیکی است. همه شهرهای هوشمند، الکترونیکی هم هستند. اما تمام شهر های الکترونیکی، هوشمند نیستند. تفاوت آنها در نحوه پاسخ گویی به مشکلات و حل مسئله است. در واقع در درون شهر الکترونیکی ارائه خدمات از طریق ارتباطات دیجیتالی انجام می‌شود، اما در درون شهر هوشمند فضای دیجیتال ابزاری برای حل مسائل است.در شهر الکترونیک، خدماتی که توسط مدیران محلی ارائه می شوند بین دولت و مردم قرار می گیرند، در حالی که شهر هوشمند در داخل مردم و دولت است. به عبارت دیگر، مــفـهــوم شهرالکترونیک به عــنــوان زیرساخت یا سرمایه فیزیکی یک شهر به حساب می آید، در حالی که مفهوم شهر هوشمند به عنوان سرمایه فکری و دانش ارتباطی یا زیرساخت اجتماعی قلمداد می شود.

تفاوت بین شهر هوشمند و شهر الکترونیکی خط باریکی است و در واقع این دو مفهوم در امتداد هم قرار داشته و بعد از ایجاد ابزار الکترونیکی برای ارائه خدمات در شهر الکترونیک، مرحله بعد به‌کارگیری خلاقانه و هوشمند این تکنولوژی ها در شهر برای دستیابی به شهر هوشمند است.

ایجاد شهرهای هوشمند باید بعنوان یک امر ضروری توسط شهرداری‌های کلانشهرها مورد توجه قرار گیرد. برای ایجاد شهر هوشمند، مهمترین فاکتور فناوری اطلاعات و ارتباطات و نوآوری است که نقش مؤثر در ایجاد شهر هوشمند دارد. افزایش مشارکت شهروندان در تصمیم گیری ها، به کمک ساختارهای اطلاعاتی هوشمند و نظام کارآمد آموزش شهروندی،‌ کاهش بار مسئولیت و فشار کاری از روی دوش مدیران و دستگاه های دولتی، جلوگیری از دوباره‌کاری‌ها، کاهش تصمیم گیری مبتنی برآزمایش و خطا و هدر رفتن زمان و منابع ، شکل گیری تدریجی یک قشر جدید اجتماعی «قشر خلاق» را به همراه دارد.

منبع: اصفهان زیبا

 

۲۹ خرداد

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram