shutterstock_1236384700_1

تحول در صنعت انرژی با کمک اینترنت اشیا

در ۱۲ دقیقه این متن را بخوانید

صنعت انرژی به سرعت در حال تغییر است و فناوری نقش بسزایی در شکل‌گیری سیستم انرژی آینده ما دارد. از آنجا که انتظار می‌رود مصرف انرژی در سراسر جهان طی ۲۵ سال آینده ۴۰ درصد رشد کند‌، نیاز به راه حل‌های هوشمندانه انرژی به بالاترین حد خود رسیده است. خوشبختانه‌، تغییرات عمده ای به سمت مدیریت کارآمد انرژی وجود دارد. از لامپ‌های هوشمند گرفته تا سکوهای نفتی کاملاً مستقل دریایی، نشان می‌دهد که دست کم گرفتن تأثیر IoT در بخش انرژی سخت است. تحت تأثیر تقاضای فزاینده برای مواردی مانند اتوماسیون فرایند و بهره وری عملیاتی‌، مشاغل بیشتری در حال بررسی استفاده از اینترنت اشیا در مدیریت انرژی هستند. همانطور که در بالا ذکر شد، عامل اصلی استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیا در صنعت انرژی، نیاز به مدیریت کارآمدتر انرژی است. در کنار آن عوامل دیگری نیز در زیر آورده شده است که تاثیر اینترنت اشیا در صنعت انرژی را نشان می‌دهد:

  • بهره وری بیشتر انرژی با استفاده از اینترنت اشیا

عمدتاً به دلیل کنترل بهتر روی مصرف انرژی‌، سازمان‌ها می‌توانند به طور قابل توجهی ضایعات را کاهش دهند. این امر منجر به صرفه جویی عمده در هزینه‌ها می‌شود و اجازه می‌دهد تا انتشار CO2 کاهش یابد‌، که تأثیر مثبتی بر محیط زیست دارد.

  • صرفه جویی در هزینه

راهکارهای اینترنت اشیا برای صنعت انرژی به سازمانها کمک می‌کند تا از طریق نوسازی سیستم، هزینه‌های نگهداری و بهره برداری را کاهش دهند و نیاز به اقدامات انسانی را به حداقل برسانند.

  • افزایش قابلیت اطمینان منبع تغذیه

متوسط هزینه قطعی برق در ایالات متحده در حال حاضر معادل ۱۵۰ میلیارد دلار در سال است و حدود ۲۵ درصد از کل قطعی‌های صنعتی به دلیل خرابی تجهیزات بوده است. با این گفته‌، یک راه حل پیشنهادی برای پرداختن به این مسائل این است که همیشه دستگاه‌ها توسط سیستم‌های انرژی اینترنت اشیا متصل شوند‌، زیرا آنها منبع برق پایدار و قابل اطمینان تری را ارائه می‌دهند.

  • منابع جدید داده

از نظر جمع آوری و پردازش انبوه داده‌ها‌، دستگاه‌های انرژی اینترنت اشیا‌، اطلاعاتی بدون وقفه را از عملکرد سیستم ارائه می‌دهند. با استفاده از این داده‌ها‌، می‌توان مدل‌های تعمیر و نگهداری پیش بینی شده را فراهم کرد و همچنین ایمنی کارکنان را بهبود بخشید.

چالش‌های IoT در بخش انرژی و چگونگی غلبه بر آنها

با وجود تعداد مزایای انکار ناپذیر‌، راه حل‌های هوشمند انرژی مسائل مربوط به خود را دارند که باید هنگام استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیا در صنعت انرژی مورد توجه قرار گیرد:

  1. امنیت؛ امنیت یک تهدید مشترک برای همه راه حل‌های اینترنت اشیا است. API‌هایی که دستگاه‌ها را به یک شبکه یکپارچه متصل می‌کنند می‌توانند به عنوان یک نقطه ورود برای حملات هدفمند استفاده شوند.
  2. اتصال؛ سیستم مورد نظر باید همیشه با حداقل تاخیر در پردازش داده‌ها و بازخورد باشد.

یک راه حل برای رسیدگی به مشکلات امنیتی و ارتباطی در محاسبات اینترنت اشیا استفاده از فناوری محاسبه لبه است. این اصطلاح به محاسبه داده‌هایی گفته می‌شود که درست در محل تولید داده‌ها یعنی “در لبه” شبکه اینترنت اشیا اتفاق می‌افتد. بنابراین‌، به جای داشتن یک ابر متمرکز و از راه دور برای انجام همه کارها‌، داده‌ها به صورت محلی اداره و ذخیره می‌شوند‌، یعنی در خود دستگاه IoT یا در نزدیکترین گره شبکه.

  1. چالش‌های یکپارچه‌سازی ممکن است زمانی ایجاد شود که نیاز به اتصال شبکه اینترنت اشیا جدید با سیستم‌های موجود قدیمی باشد که اغلب متکی به فناوری‌های قدیمی هستند. در این حالت‌، ابتدا باید با زیرساخت‌های فعلی را مدرن سازی کرد.

در ادامه این مقاله، به بررسی کارکردها و فرصت‌های تجاری مختلف راه‌حل‌های هوشمند مدیریت مصرف انرژی در صنعت تولید و در بخش مصرف‌کنندگان و مشترکین خواهیم پرداخت.

نظارت و نگهداری سیستم انرژی

اینترنت اشیا در صنعت انرژی می‌تواند برای پایش تعدادی از معیارهای سیستم از جمله سلامت کلی سیستم‌، عملکرد‌، کارایی و در نتیجه نگهداری آن استفاده شود. تشخیص یک مشکل قبل از ازکار افتادن سیستم کاری دشوار است، چه این سیستم یک توربین بادی باشد یا سایر تجهیزات حیاتی. بعلاوه‌، بررسی دستی مشکلات یک فرایند بسیار بیهوده و پرزحمت است.

برای مثال شرکت جنرال الکتریک از سنسورهای اینترنت اشیا برای نظارت بر میزان تولید و بهره وری تجهیزات خود استفاده می‌کند. با استفاده از داده سنسورها‌، GE توانست مدل‌های نگهداری پیش بینی را بر اساس پلتفرم Predix خود پیاده سازی کند. در نتیجه‌، این شرکت می‌تواند نیازهای تعمیر و نگهداری آنها را بهتر پیش بینی کند‌، بهره وری عملکرد بهتری داشته باشد و خرابی سیستم را به حداقل برساند.

blank

خودکارسازی فرایند

اینترنت اشیا، ساخت نیروگاه‌های انرژی یا حفاری‌های نفتی کاملاً مستقل را ممکن می‌کند. همانطور که در بالا ذکر شد‌، می‌توان از سنسورهای هوشمند برای نظارت “در لحظه” بر عملکرد سیستم استفاده کرد و در نتیجه‌، با استفاده از یادگیری ماشین و هوش مصنوعی‌، به طور خودکار کارایی آن را تنظیم کرد.

تجهیزات حفاری مجهز به اینترنت اشیا می‌توانند به طور خودکار عمق مته را تنظیم کرده و با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای عملکرد بهینه‌، با شرایط خارجی سازگار شوند. در نتیجه‌، نیاز به مداخله دستی تجهیزات به حداقل می‌رسد.

افزایش کارایی

به طور مشابه‌، این فناوری می‌تواند نیروگاه‌ها را کارآمدتر کرده و ضایعات را کاهش دهد. به عنوان مثال‌، سیستم مجهز به اینترنت اشیا مستقر در شرکت جنرال الکتریک به افزایش کارایی نیروگاه زغال سنگ تا ۱۶ درصد کمک می‌کند‌، در حالی که انتشار گازهای گلخانه ای را ۳ درصد کاهش می‌دهد. این امر با بهینه سازی فرایند احتراق سوخت و تنظیم خودکار جریان اکسیژن در دیگ بخار‌، حاصل می‌شود.

بکارگیری اینترنت اشیا در حوزه استخراج نفت و گاز نیز یک فناوری امیدبخش به شمار می‌آید. تولید نفت و گاز دریایی (O&G) بسیار پیچیده و خطرناک است. دور بودن و جدا بودن سکوهای دریایی‌، تهیه یک تصویر به موقع و دقیق از تولید را برای شرکت‌های O&G چالش برانگیز می‌کند. یک معماری ترکیبی شامل ماهواره و LPWAN (شبکه‌های بی‌سیم کم‌مصرف در منطقه وسیع) از صدها مایل دورتر، رویکردی بسیار قوی و مقرون به صرفه برای نظارت و مدیریت فعالانه زیرساخت‌های فراساحلی به سازمانهای O&G ارائه می‌دهد. داده‌های سنسورهای توزیع شده قبل از اینکه با استفاده از اتصال ماهواره ای به یک مرکز فرماندهی متمرکز در خشکی ارسال شوند، در ایستگاه محلی IoT از طریق پیوند رادیویی LPWAN تجمیع می‌شوند. با استفاده از این معماری‌، شرکت‌ها می‌توانند از یک مجموعه جدید از داده‌ها استفاده کنند تا تصویری جامع از تولید در حال اجرا داشته باشند. همچنین با استفاده از حسگرهای IoT و با کمک نقشه برداری از سایتهای حفاری زیر سطحی، میتوان مکانهای جدید با پتانسیل حفاری را بهتر شناسایی کرد و زمان مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل داده‌های انتخاب سایت را کاهش داد.

ایجاد پروژه‌های نفت و گاز “هوشمند” یک روند طولانی و در حال تحول است. اینترنت اشیا و داده‌های تولید شده توسط حسگرها به تغییر نحوه فعالیت صنعت کمک می‌کند و دوره جدیدی از بهره وری و سودآوری را برای شرکت‌های درگیر آغاز می‌کند.

blank

ایمنی و نظارت از راه دور

اتصال حسگرهای اینترنت اشیا به تجهیزات تولید‌، انتقال و توزیع می‌تواند شرکت‌های انرژی را قادر به نظارت از راه دور بر روی آن کند. این حسگرها پارامترهایی مانند لرزش‌، دما و سایش را برای بهینه سازی برنامه‌های نگهداری اندازه گیری می‌کنند. این روش نگهداری پیشگیرانه می‌تواند با نگه داشتن تجهیزات در حالت بهینه و فراهم آوردن فرصت برای انجام تعمیرات قبل از خرابی‌، قابلیت اطمینان را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

فناوری دوقلوی دیجیتال‌، که شامل ایجاد یک مدل دیجیتال پیشرفته از یک تجهیزات موجود است‌، می‌تواند در این مورد نیز کمک کننده باشد. حسگرهای اینترنت اشیا متصل به واحد فیزیکی‌، اطلاعاتی را در مورد عملکرد آن جمع آوری می‌کنند که از آنها برای ایجاد دوقلوی دیجیتال استفاده می‌شود. این فناوری علاوه بر پشتیبانی از برنامه‌های نگهداری پیشگیرانه‌، عیب یابی و پشتیبانی مجازی را از مکان‌های از راه دور امکان پذیر می‌کند. اولین تعریف عملی از دوقلوی دیجیتال، توسط ناسا در تلاش برای بهبود شبیه سازی مدل فیزیکی فضاپیما در سال ۲۰۱۰ بوجود آمد.

راه حل‌های اینترنت اشیا همچنین می‌تواند در صنعت انرژی برای بهبود ایمنی عملیاتی و جلوگیری از حوادث تولید (و همچنین از بین بردن عواقب آن) مورد استفاده قرار گیرد. اتصال سنسورهای متصل به اینترنت بر روی خطوط لوله می‌تواند به تشخیص نشتی کمک کند که در صورت عدم رسیدگی می‌تواند منجر به آتش سوزی یا انفجار شود. این نشت‌ها همچنین به معنای هدر رفتن منابع و کمک به گرم شدن کره زمین است.

blank

در یک کاربرد دیگر مبتنی بر IoT، شرکت گاز و برق Pacific (PG&E) از کوادکوپتر برای یافتن نشت متان در طی آتش سوزی‌های شمال کالیفرنیا استفاده کرده است. کوادکوپترها داده‌ها را به سیستم کنترل یکپارچه منتقل می‌کردند که این سیستم به نوبه خود‌، به طور خودکار تا زمانی که آسیب ایجاد شده توسط خدمه در محل برطرف شود، نشت را جدا می‌کرد. این سازمان برای انجام بازرسی‌های معمول از زیرساخت‌ها نیز این روش را آزمایش کرده است. کوادکوپترها همچنین می‌توانند به عنوان بخشی از سیستم مدیریت خطر برای کاهش خطر کارکنان در مکان‌های استخراج استفاده شوند.

دستگاه‌های اندازه گیری هوشمند

این دستگاه‌های انرژی اینترنت اشیا، مستقیماً مصرف کنندگان را به ایستگاه توزیع برق متصل می‌کنند و امکان برقراری ارتباط دو طرفه را فراهم می‌کنند. در نتیجه‌، آنها می‌توانند اطلاعات عملیاتی حیاتی را به صورت بلادرنگ برای آژانس‌های خدمات ارسال کنند. این به آژانس‌های خدمات کمک می‌کند تا به سرعت مشکلات مربوط به عملکرد‌، از جمله قطع را برطرف کرده و از کار افتادن سیستم جلوگیری کنند. دستگاه‌های اندازه گیری هوشمند می‌توانند قسمت آسیب دیده یک خط را شناسایی کرده و به طور خودکار جدا کنند بدون اینکه بر عملکرد سایر شبکه تأثیر بگذارد.

شبکه‌های توزیع هوشمند برق

“شبکه توزیع” یک شبکه نیرویی است که به هر مشترک خانگی، تجاری و خدماتی زیرساختی در یک شهر، خدمات ارائه می‌دهد. “شبکه‌های توزیع هوشمند” نسل بعدی شبکه‌های انتقال انرژی است که با بهره‌گیری از فناوری ارتباطات و مخابرات به منظور استفاده هوشمندتر از منابع به روز شده است.

فناوری‌هایی که امروزه شبکه‌ی انتقال انرژی را “هوشمند” می‌کنند شامل زیرساخت‌های مجهز به اینترنت اشیا می‌باشد. دستگاه‌های اینترنت اشیایی ‌مانند سنسورها، ماژول های رادیویی، دروازه‌ها (Gateway) و روترها در این نوع شبکه‌ها بکار گرفته می‌شوند. این دستگاه‌ها ارتباطات مخابراتی پیچیده‌ای را فراهم می‌کنند، که این ارتباط مخابراتی قدرتمند به شهرها این امکان را می‌دهد تا در مصرف برق و هزینه صرفه جویی کنند و مسئولین و مأمورین محلی شرکت‌های توزیع را قادر می سازند تا پس از قطع برق سریعتر، محل وقوع حادثه و علت وقوع آن را ردیابی کنند و درصدد اتصال هر چه سریعتر خطوط انتقال برآیند.

روند رو‌‌ به رشد امروزه این است که مسئولین به دلایل مختلفی به سمت فناوری‌های شبکه هوشمند در حال حرکت می‌باشند. در همه‌ی این موارد نیاز به بهبود مصرف انرژی، ارائه خدمات بهتر به مشتری به شهروندان خود، آماده شدن برای بلایا و به‌روزرسانی فناوری پیری است که نگهداری آن گران است. همچنین، پیشرفت در فناوری باعث شده است که استفاده گسترده از ارتباطات بی‌سیم، مخابرات سلولی و ماژول‌های RF (فرکانس رادیویی) مقرون به صرفه باشد و در برنامه های شبکه هوشمند استفاده از آن آسان باشد.

طبق گفته های American American، در حدود ۲۰۰۰۰۰ مایل خط انتقال ولتاژ بالا در ایالات متحده وجود دارد که در مجموع بیش از یک میلیون مگاوات برق حمل می‌کنند. مشکل اساسی که ایالات متحده آمریکا در حال حاضر با آن دست و پنجه نرم می‌کند این است که بسیاری از زیرساخت‌های شبکه توزیع در قرن بیستم و در یک پروژه چند میلیارد دلاری که عمدتاً قبل از اختراع و گسترش اینترنت بوده‌اند اجرایی و ساخته شده‌اند. می‌توان به راحتی تصور کرد که قطعاً قبل از ظهور تکنولوژی سلولی (و فنآوری های RF)، تعویض کابل‌های خراب، یافتن منشاء خرابی و مکان آن‌ها، چه هزینه‌های گزافی را برای شرکت‌های توزیع به دنبال خود داشته است.

امروزه با کمک دستگاه‌های اینترنت اشیا هوشمند متصل در یک شبکه‌، می‌توان به ایجاد شبکه‌های انرژی هوشمند دست زد. این نشان دهنده رویکرد دیگری است که می‌توان از اینترنت اشیا در مدیریت انرژی استفاده کرد. برای نمونه‌، Duke Energy‌، یک شرکت مستقر در فلوریدا‌، “یک سیستم شبکه خود ترمیم” را ارائه داده است که می‌تواند پس از قطع برق به طور خودکار دوباره کالیبره شود و در نتیجه‌، زمان خرابی را به حداقل برساند.

همچنین شهر Chattanooga‌، یکی از اولین شهرهایی است که فناوری شبکه هوشمند را به کار گرفت. این منجر به بیش از ۵۰٪ قطعی کوتاهتر و کمک به جامعه در صرفه جویی بیش از ۱.۴ میلیون دلار در هزینه‌های عملیاتی طی یک طوفان شد. علاوه بر این‌، شبکه‌های هوشمند تأثیر مثبتی بر محیط زیست دارند و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ آلودگی هوا را ۳۰ درصد کاهش دهند.

شبکه‌های توزیع انرژی مبتنی بر برداشت محیطی

شبکه انرژی به لطف ظهور صفحات خورشیدی قابل استفاده در ساختمان‌ها و سایر فناوری‌ها در حال گسترش بیشتری است. ظرفیت استفاده از انرژی خورشیدی در سالهای اخیر به سرعت رشد کرده است و براساس تجزیه و تحلیل Credit Suisse می‌تواند تا سال ۲۰۲۵ بیش از سه برابر رشد کند و به ۴۱ گیگاوات برسد. صاحبان خانه و مشاغل هم اکنون می‌توانند با قرار دادن صفحات خورشیدی در پشت بام خود و یا حتی ایجاد توربین‌های بادی کوچک، برق خود را تولید کنند. این سیستم قدرت توزیع شده یک تغییر عمده برای شرکت‌های انرژی به حساب می‌آید. علاوه بر مدیریت چند ژنراتور بزرگ‌، آنها اکنون باید تعداد زیادی از منابع نسل کوچک واقع در سراسر شبکه را نیز مدیریت کنند.

بنابراین احتمالاً شاهد افزایش تعداد ریز شبکه‌ها نیز خواهیم بود. ریز شبکه‌ها مجموعه ای از ژنراتورهای کوچک هستند که با هم ترکیب می‌شوند و یک شبکه کوچک و مستقل ایجاد می‌کنند و بدین ترتیب‌، یک فرصت عالی برای اینترنت اشیا به شمار می‌آیند. اتصال اینترنت اشیا می‌تواند توانایی همکاری عناصر مختلف درون ریز شبکه را تقویت کند و تجزیه و تحلیل داده‌های بزرگ هر ژنراتور می‌تواند اپراتورها را قادر به اطمینان از کارکرد ریز شبکه در اوج کارایی کند.

blank

مشکل دیگری که شبکه با آن روبرو است و می‌تواند با استفاده از داده‌های بزرگ و اینترنت اشیا کاهش یابد‌، متناوب بودن تولید تجدیدپذیر است. به لطف اینترنت اشیا‌، اکنون می‌توانیم داده‌های بزرگی را از هوا و ماهواره‌ها جمع آوری کنیم که می‌توانند ما را قادر به پیش بینی بسیار بهتر در مورد میزان باد و خورشید مورد انتظار در یک بازه زمانی خاص کنند‌، بنابراین شبکه می‌تواند تصمیمات دقیق تری در مورد ظرفیت تولید اتخاذ کند. اینترنت اشیا کمک می‌کند تا شبکه چالش مربوط به این تحول انرژی توزیع شده را مدیریت کند و با تشخیص به موقع عرضه و تقاضای برق، به طور مستقل و خودکار نسبت به این تغییرات واکنش نشان دهد یا اطلاعاتی را که اپراتورها برای مدیریت دقیق تقاضا نیاز دارند‌، فراهم کند.

ساختمان‌های هوشمند

از دستگاه‌های اینترنت اشیا می‌توان برای مدیریت خودکار روشنایی‌، گرمایش و رطوبت در یک ساختمان استفاده کرد‌، اعم از دفتر کار یا خانه شخصی. به این ترتیب اینترنت اشیا می‌تواند مصرف انرژی را کاهش دهد و در نتیجه باعث کارآیی بیشتر ساختمان‌ها شود.

راه حل‌های اینترنت اشیا برای انرژی، همچنین منجر به ایجاد ساختمان‌هایی با عنوان “انرژی خالص صفر” شدند‌، این تعریف به ساختمانهایی اختصاص دارد که در آن‌ها مقدار کل انرژی مصرفی تقریباً برابر با مقدار انرژی ایجاد شده در محل است (از طریق منابع تجدید پذیر). این مفهوم به سرعت در حال جلب توجه است، بطوریکه بین سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ افزایش ۷۵ درصدی در خانه‌های دارای انرژی خالص صفر وجود دارد. علاوه‌بر این با توجه به افزایش استفاده از ماشین‌های برقی و خودکار، وجود ایستگاه‌ شارژ برقی در منازل جزء لاینفک خانه‌های جدید خواهد بود. شاید در این وضعیت، مدیریت انرژی در خانه‌ها اهمیت بسیار زیادی هم پیدا نماید. یکی از مهمترین چالش‌ها در این نوع خانه‌ها این است که تأمین انرژی مورد نیاز وسایل نقلیه برقی می‌تواند باعث شود مصرف کل برق خانگی بیش از دو برابر شود. در این وضعیت شبکه‌های خارجی توزیع انرژی نیز باید بتوانند از پس این افزایش مصرف بر بیایند. از طرفی از آنجا که برق به طور فزاینده‌ای از منابع باد و خورشید تولید و تأمین می‌شود، انتظار می‌رود نوساناتی در تأمین انرژی وجود داشته باشد، که این می‌تواند باعث ایجاد صدماتی جبران‌ناپذیر برای این نوع خودروها باشد. یکی از شرکت‌های فعال در حوزه‌ی مدیریت انرژی در ساختمان‌های هوشمند، شرکت خانه هوشمندKNX  می‌باشد. این شرکت بر پایه‌ی مدل‌ها و معماری‌های جدید خانه‌ها و الزاماتی همچون وجود ایستگاه شارژ برقی به مدیریت مصرف انرژی می‌پردازد. مدیریت انرژی با کمک KNX IoT علاوه‌بر اینکه مزایای زیادی برای هزینه‌ی اشتراکِ مشترکین خانگی ایجاد می‌کند، باعث بوجود آمدن ثبات در شبکه توزیع و همچنین کنترل بار اضافی در زمان‌های اوج مصرف نیز خواهد شد.

blank

سرویس‌های اینترنت اشیایِ KNX با ادغام آیتم‌های مختلف مصرف انرژی، مانند ایستگاه‌ شارژ هوشمند و آشپزخانه‌ی خانه‌ها، کاهش بهینه‌ی مصرف انرژی را امکان پذیر می‌کنند. کلید مدیریت انرژی که اصطلاحاً CEM (مدیریت انرژی مشتری) نامگذاری می‌شود، یک خط اتصال بین شبکه نیروی هوشمند (S1) و خانه هوشمند KNX  (S2) می‌باشد. CEM در واقع پلتفرمی است که تعامل بین مشخصات مصرف انرژی خارجی (شبکه توزیع) و بهینه سازی داخلی خانه را با هم هماهنگ می‌کند. ارتباطات مخابراتی بر اساس استاندارد “شبکه هوشمند/ معماری خانه هوشمند” انجام می‌شود. برای اطمینان از کارکرد صحیح این استاندارد، KNX با همکاری گروه‌های بین‌المللی در نهادهای استاندارد CEN / CENELEC TC 205 / WG 18، در حال توسعه مدل‌های داده مناسب و استراتژی‌های بهینه سازی کارآ هستند.

شهرهای پایدار

درست مانند ساختمان‌های جداگانه‌، زیرساخت‌های یک شهر نیز می‌توانند از راه‌حل‌های مدیریت مصرف انرژی مبتنی بر اینترنت اشیا بهره‌مند شوند. از سیستم‌های هوشمند مدیریت روشنایی در خیابان و مدیریت پارکینگ‌های عمومی گرفته تا حمل و نقل عمومی برقی‌، مدیریت مصرف انرژی اینترنت اشیا می‌تواند رویکردهای متنوعی برای بهینه سازی مصرف برق‌، کاهش ضایعات و در نتیجه ایجاد جوامع شهری پایدارتر ارائه دهند. 

blank

کپنهاگ‌، سانفرانسیسکو و ونکوور تنها برخی از شهرهایی هستند که از طریق کاهش مصرف انرژی و بهبود بهره وری انرژی‌، تلاش قابل توجهی برای پایدار ماندن داشته‌اند. برای مثال بکارگیری سیستم روشنایی شهری و چراغ‌های راهنمایی هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا در سانفرانسیسکو مسئولان شهری را امیدوار کرده است که با افزایش کارایی و صرفه‌جویی در وقت کارکنان، صرفه جویی بسیار خوبی در درازمدت در هزینه داشته باشند. با این حال، صرفه‌جویی سریع بدست آمده از طریق لامپ های LED مقاوم و هوشمند باعث کاهش عمده در هزینه‌های انرژی مصرفی شهری شده است. در واقع، در طول عمر پروژه (۱۵ سال) مقامات انتظار دارند بیش از ۸ میلیون دلار در هزینه‌های انرژی صرفه جویی ایجاد شود، که بیشتر از هزینه های کل پروژه است. این امر، همراه با سایر صرفه جویی در مصرف برق و آب، باعث کاهش سالانه انتشار گازهای گلخانه‌ای در شهر به میزان ۱۳۹۰ تن می‌شود که معادل ۳.۳ میلیون مایل مسافرت‌های شهری است که هر سال از جاده‌های شهری به سمت جو آزاد می‌شود.

منابع:

[۱] https://easternpeak.com/

[۲] https://www.renewableenergymagazine.com/

[۳] https://www.inenco.com/

[۴] https://behrtech.com/

[۵] https://www.digi.com/

[۶] https://www.knx.org/

تیتر:

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram