شرکت بویینگ جایزه یک میلیون دلاری را به بهترین هواپیماهای خصوصی اهدا می کند

شرکت های نوپا برای ساخت هواپیماهای تک سرنشین امن و کوچکی که بتوانند در یک گاراژ جا شوند و از یک ورودی اختصاصی بلند شوند، رقابت می کنند.

تصویر ۱ – تیمی به سرپرستی موبل بندیکت  مدرس مهندسی هوافضا از دانشگاه A&M تگزاس، تنها تیم دانشگاهی در بین پنج شرکت کننده نهایی است که برای کسب جایزه بزرگ در مسابقات GoFly رقابت می کند.

چه چیزی می تواند مانند پرنده آزادی باشد که بر بالای درختان پرواز می کند، و شما در داخل آن پرنده، باد را روی صورت خود احساس می­کنید و زمین زیر پایتان است؟

پاسخ این سوال برای ماریا گین و جف الکینز از تیم هواپیمایی دارگون ایر ساحل پاناما سیتی در فلوریدا یک هواپیمای خصوصی است که در آن خلبان مانند اسکی بازی به نظر رسد که دو دسته در دست گرفته و بر بالای یک پهپاد بازی بزرگ ایستاده است. برای استفان تیبیتس، سازنده هواپیمای الکتریکی پاک از شهر تاکومای واشنگتن، این وسیله می تواند یک دیسک هشت پایه به شکل سفینه باشد که خلبان در آن به حالت درازکش قرار می گیرد و توسط هشت پروانه در سرتاسر آسمان به سرعت حرکت می‌کند.

شاید شما طراحی متفاوتی داشته باشید – مثلاً یک هلیکوپتر کوچک که دور تا دور آن برای وزش نسیم به داخل باز است؟ یا یک صندلی راحتی که با حلقه های چرخان احاطه شده است؟ یک قایق گوندولا با دو ملخ در ته آن؟ یا ممکن است ماشین شما شبیه به یک موتور سیکلت در حال پرواز باشد که روترهایی در جلو و عقب آن قرار گرفته اند.

تصویر ۲ – شرکت Aeroxo، تولید کننده پهپاد در مسکو، در حال ساخت یک هواپیمای شخصی است که خلبان می تواند مانند موتور سیکلت بر آن سوار شود.

اینها فقط چند نمونه از ماشین هایی هستند که بسیاری از آنها توسط شرکت های استارتاپی ساخته شده اند و برای رقابت برگزار شده توسط مرکز رشد فناوری GoFly در نیویورک ارائه شده اند. این برنامه قصد دارد از ۲۷ تا ۲۹ فوریه، در مرکز تحقیقات نارس ناسا (NASA’s Ames Research Center) در کالیفرنیا، جایزه بزرگ یک میلیون دلاری را به برندگان این پرواز اهدا کند.

GoFly اظهار می کند که بیش از ۸۵۰ تیم از ۱۰۳ کشور جهان وارد این رقابت شده اند و اکنون برای کسب جایزه بزرگ به پنج نفر نهایی رسیده اند، که علاوه بر آنها حدود ۲۰ شرکت کننده دیگر نیز برای سایر جوایز رقابت خواهند کرد. جوایز متعددی در پایان این رقابت به برندگان اعطا خواهند شد که عبارتند از: ۲۵۰،۰۰۰ دلار جایزه به کوچکترین و ساکت ترین وسیله و ۱۰۰،۰۰۰ دلار به بهترین “اخلالگر”.

بوئینگ بزرگترین حامی شرکت کننده در این رقابت ها است و سازمان هایی مانند پرات و ویتنی، فناوری های دل و انستیتوی هوانوردی و فضانوردی امریکا نیز در بخش سرمایه‌گذاری و تخصص به این رقابت کمک کرده‌اند. این پروژه زاییده فکر گوئن لایتر، بنیانگذار و مدیر عامل GoFly می باشد.

تصویر ۳ – هواپیمای خصوصی S1 از تیم Silverwing کاملاً برقی است و می تواند از روی مکانی کوچکتر از اندازه یک خودروی سدان از زمین بلند شود و یا به زمین بنشیند.

گوئن لایتر  می گوید: “به همه تیم ها گفته ایم که ظاهر و نحوه کارکرد دستگاه بستگی به خود آنها دارد، به همین دلیل است که طیف گسترده ای از طرح ها در رقابت GoFly وجود دارند”.

قوانین مسابقه GoFly

مولفه هایی ضروری که توسط GoFly تعیین شده اند عبارتند از: وسیله باید بتواند با حداقل سرعت ۵۵.۵ کیلومتر در ساعت، در ارتفاع ۳۲ کیلومتری (۲۰ مایلی) با امنیت کامل پرواز کند، حداقل ۹۰ کیلوگرم بار شامل خلبان و تجهیزات را حمل کند، صدای آن کمتر از ۸۷ دسی بل باشد و طول آن بیش از ۲.۵ متر نباشد.

یکی از اصلی ترین نیازها این است که وسایل باید برای برخاستن و فرود آمدن به صورت عمودی و یا چیزی شبیه به آن طراحی شده باشند – هواپیماهای معمولی که به باند های طولانی نیاز دارند، پذیرفته نمی شوند. این هواپیماها می توانند از باتری، بنزین و یا سوخت هواپیما استفاده کنند. گذشته از این، آسمان نیز کم و بیش محدودیت هایی برای این دستگاه­ها به همراه دارد.

هواپیمای ایربرد ۲ از شرکت هواپیمایی دراگون ایر که با باطری کار می کند به خودی خود قادر به پرواز نیست، اما کین، رئیس و خلبان آزمایشگر شرکت، ادعا می کند که یک تازه کار با کمی تمرین می تواند به راحتی با ابزارهای کنترلی آن (تقریباً ابزار زیادی وجود ندارد) کار کند.

او می گوید: ” پاهای خود را با تسمه می بندید و می ایستید. سپس اهرم پیش ران را با دست راست خود می کشید. پس از بلند شدن در هوا، می توانید بدن خود را به سمتی که می خواهید بروید متمایل کنید و دور شوید. رایانه های موجود در هواپیما تمام کارها را انجام می دهند و پایداری هواپیما توسط ژیروسکوپ ها و شتاب سنج ها حفظ می شود. در واقع، هواپیما همواره می کوشد هم تراز باقی بماند”.

تیبیتس از مهندسین فرهیخته برق و از کارآفرینان بااخلاق تیم ZEVA، زمانی را تصور می کند که هواپیماهای خصوصی همه جا وجود دارند، با هوش مصنوعی کنترل می شوند و با باتری های پاک و پیل های سوختی تغذیه می شوند. آنها از ساختمانی به ساختمان دیگر پرواز می کنند و سرنشینان آنها از محدودیت وسایل نقلیه زمینی و هواپیماهای معمولی برحذر هستند.

او می گوید: “هیجان انگیز خواهد بود که این موضوع را در معرض عموم قرار دهیم. معتقدم که این موضوع بزرگترین تغییر اقتصادی در طول دوران حیات ما خواهد بود.”

آینده پرواز خصوصی

ممکن است این موارد ذکرشده تحولات غیرممکنی به نظر برسند – تا کنون چند بار وعده خودروهای قابل پرواز به ما داده شده است؟ – اما پشتیبانان GoFly می گویند هوش مصنوعی، مواد سبک و منابع نیروی بهبود یافته به نزدیکترین میزان ممکن خود رسیده اند. با قرار گرفتن این فناوری ها در کنار یکدیگر، پرواز خصوصی می تواند بیش از یک امید واهی باشد.

لایتر می افزاید: “همگرایی بین فناوری های پیشرفته باعث می‌شود امروز اولین دورانی باشد که توانایی ایجاد پرواز برای مردم را داشته باشیم”.

تصویر ۴ – شرکت Trek Aerospace، متخصص ملخ های حفاظ دار از ایالات متحده ادعا دارد که ملخ های آنها نیروی محرکه بیشتر و سر و صدای کمتری نسبت به ملخ های سنتی ایجاد می کند.

تیبیتس معتقد است سرانجام ظهور هواپیماهایی خصوصی زندگی ما را تغییر خواهد داد. او می گوید: “همه چیز در حال تغییر است. البته همه این ها یک شبه اتفاق نمی افتد، اما بالاخره وارد عصر جتسون ها (Jetsons) شده ایم و فکر می کنم امسال زمانی است که جهان در مورد آنها اطلاعات کسب خواهد کرد”.

منابع خبر :

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 + چهارده =