Large Pacific Ocean oil rig drilling platform off the southern coast of California.

تکنولوژی شبکه های زیردریایی در خدمت اینترنت اشیا

تنها فاکتور مهم در دنیای تکنولوژی، داشتن ایده­ ی خوب یا تکنولوژی مناسب نیست، زمان­­ بندی ورود به بازار نیز به همان اندازه مهم است. زمان مناسب ورود به بازار برای شرکت شبکه­ های زیردریایی “تکنولوژی­­ های دابلیو اف اس” اخیرا فراهم شده است. این شرکت بریتانیایی بیشتر از یک دهه است که شبکه­­ های بی سیمی را فراهم می­­ کند که می­­ توانند زیر آب و با استفاده از حداقل فرکانس رادیویی ارتباطات را ممکن سازند.

بندری هیلاند، موسس و مدیر عامل دبلیو اف اس می­­ گوید که اخیرا تقاضای بیشتری از سمت مشتریان دریافت کرده است. از شرکت­­ های نفتی که می خواهند نظارت سیستمی روی چاه­­ های نفتی در اقیانوس داشته باشد تا شهرداری­­ های علاقمند به شهرهای هوشمند همگی به سمت تکنولو­ژی­­ این شرکت جذب شده­­ اند.

نام این تکنولوژی وقتی که در زمین استفاده می شود ترتوث است و وقتی که در زیر آب استفاده شود به آن سیتوث می­­ گویند. چالش­­ های زیادی حین تحویل داده به شکل وایرلس از طریق زمین و آب وجود دارد. به عنوان مثال امواج رادیویی در آب بسیار مهم هستند. هر چقدر موج گسترده ­­تر باشد، فرکانس کمتر­­ است و راحت­­ تر از سطوح مختلفی مثل دیوار و صخره­­ ها و آب و حتی هوا عبور می­­ کند.

به همین دلیل است که شرکت های ارائه کننده خدمات تلفن همراه به استفاده از باند­­ های فرکانسی میانی مانند ۷۰۰ مگاهرتز تمایل دارند. این امواج می­­ توانند پیش بروند و از سطوح مختلف عبور کنند. وقتی که سعی کنید انتقال داده را از زمین و یا زیر آب انجام دهید، نیازمند باندهایی با فرکانس کم هستید. هیلاند می­­ گوید دبلیو اف اس با استفاده از این باندها، می­­ تواند در زیر بستر دریا و عمق ۳۰-۴۰ متری آب، اطلاعات اساسی را منتقل کند. اگر موج به سطوح نزدیک­تر باشد، سیگنال می­­ تواند جهش داشته باشد و از طریق هوا در محدوده ۱ تا ۲ کیلومتر پیش برود.

دبلیو اف اس همچنین سنسورها را طوری طراحی می­­  کند که با محیط­­ های سخت زیر آب سازگار باشند. در این سال­ ها سنسور­­هایی که قدرت محاسباتی کافی دارند در سیستم های یادگیری ماشین مبتنی بر سنسور به کار گرفته شده ­­اند. مدل­­ هایی که اجازه می­­ دهند سنسورها وضعیت موجود را اندازه­­ گیری کنند و حتی در صورت عدم ارتباط با اینترنت، خود را با آن­­ وضعیت وفق دهند.

عمر باتری در این سنسور­­ها بسته به کاری که انجام می­­ دهند متفاوت است اما معمولا می­­ توانند تا ۳۰ سال نیز کارایی خود را حفظ کنند. این عدد در محیطی مثل اقیانوس بصورت کلی خوش­­ بینانه است. باطری ممکن است بعد از ۳۰ سال کار کند اما هر وسیله الکتریکی بالاخره روزی از کار می­ افتد. قابلیت انتقال داده وایرلس و پردازش بعضی داده ­­ها زیر سطح اقیانوس، بهره وری اقتصادی عمل حفاری ساحلی را تغییر خواهد داد.

سیم ­­ها هم گران هستند و هم برای ارتباط، گهگاه دچار مشکل می ­­شوند. آن­ها در هوای نمناک زنگ می ­­زنند و به سادگی توسط موش ­­ها خورده می شوند. هایلاند معتقد است با الگوریتم­­های فراهم­­ کننده پیش­­ بینی­­ در مورد سلامت ماشین و اعمال حفاری کار­آمد، زمان حکمرانی تکنولوژی­ اش فرا رسیده است. او می­­گوید که به گسترش روابط با دیگر شرکت­­ ها علاقمند است.

این شرکت در چند سال گذشته از فراهم ­سازی ماژول­­ های وایرلس برای یک تولیدکننده­ تخته ­اسکی ، قایق و وسایل نجات ­­غریق درآمد زیادی کسب کرده است. شرکت وِیوجت پروپولَن، از این تکنولوژی برای ردیابی عملکرد نجات غریق استفاده می­­ کند. شرکت دبلیو اف اس مشتریان جدیدی مثل شرکت حفاری ژاپنی شل و چند پیمانکار فعال در صنعت نفت نیز پیدا کرده است.

وی ادامه می ­­دهد: از نقطه نظر اینترنت اشیا، من به کاربردهایی علاقمند هستم که یک شبکه زیر دریایی یا زیر زمینی فراهم می‌کند. نظارت بر جاده یا نصب سنسورهای لرزه­ نگاری در نقاط بیشتر یک ایده است اما من دوست دارم شاهد کاربرد­­های بیشتری برای این تکنولوژی باشم.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram