تکنولوژی شبکه های زیردریایی در خدمت اینترنت اشیا

تنها فاکتور مهم در دنیای تکنولوژی، داشتن ایده­ ی خوب یا تکنولوژی مناسب نیست، زمان­­ بندی ورود به بازار نیز به همان اندازه مهم است. زمان مناسب ورود به بازار برای شرکت شبکه­ های زیردریایی “تکنولوژی­­ های دابلیو اف اس” اخیرا فراهم شده است. این شرکت بریتانیایی بیشتر از یک دهه است که شبکه­­ های بی سیمی را فراهم می­­ کند که می­­ توانند زیر آب و با استفاده از حداقل فرکانس رادیویی ارتباطات را ممکن سازند.

بندری هیلاند، موسس و مدیر عامل دبلیو اف اس می­­ گوید که اخیرا تقاضای بیشتری از سمت مشتریان دریافت کرده است. از شرکت­­ های نفتی که می خواهند نظارت سیستمی روی چاه­­ های نفتی در اقیانوس داشته باشد تا شهرداری­­ های علاقمند به شهرهای هوشمند همگی به سمت تکنولو­ژی­­ این شرکت جذب شده­­ اند.

نام این تکنولوژی وقتی که در زمین استفاده می شود ترتوث است و وقتی که در زیر آب استفاده شود به آن سیتوث می­­ گویند. چالش­­ های زیادی حین تحویل داده به شکل وایرلس از طریق زمین و آب وجود دارد. به عنوان مثال امواج رادیویی در آب بسیار مهم هستند. هر چقدر موج گسترده ­­تر باشد، فرکانس کمتر­­ است و راحت­­ تر از سطوح مختلفی مثل دیوار و صخره­­ ها و آب و حتی هوا عبور می­­ کند.

به همین دلیل است که شرکت های ارائه کننده خدمات تلفن همراه به استفاده از باند­­ های فرکانسی میانی مانند ۷۰۰ مگاهرتز تمایل دارند. این امواج می­­ توانند پیش بروند و از سطوح مختلف عبور کنند. وقتی که سعی کنید انتقال داده را از زمین و یا زیر آب انجام دهید، نیازمند باندهایی با فرکانس کم هستید. هیلاند می­­ گوید دبلیو اف اس با استفاده از این باندها، می­­ تواند در زیر بستر دریا و عمق ۳۰-۴۰ متری آب، اطلاعات اساسی را منتقل کند. اگر موج به سطوح نزدیک­تر باشد، سیگنال می­­ تواند جهش داشته باشد و از طریق هوا در محدوده ۱ تا ۲ کیلومتر پیش برود.

دبلیو اف اس همچنین سنسورها را طوری طراحی می­­  کند که با محیط­­ های سخت زیر آب سازگار باشند. در این سال­ ها سنسور­­هایی که قدرت محاسباتی کافی دارند در سیستم های یادگیری ماشین مبتنی بر سنسور به کار گرفته شده ­­اند. مدل­­ هایی که اجازه می­­ دهند سنسورها وضعیت موجود را اندازه­­ گیری کنند و حتی در صورت عدم ارتباط با اینترنت، خود را با آن­­ وضعیت وفق دهند.

عمر باتری در این سنسور­­ها بسته به کاری که انجام می­­ دهند متفاوت است اما معمولا می­­ توانند تا ۳۰ سال نیز کارایی خود را حفظ کنند. این عدد در محیطی مثل اقیانوس بصورت کلی خوش­­ بینانه است. باطری ممکن است بعد از ۳۰ سال کار کند اما هر وسیله الکتریکی بالاخره روزی از کار می­ افتد. قابلیت انتقال داده وایرلس و پردازش بعضی داده ­­ها زیر سطح اقیانوس، بهره وری اقتصادی عمل حفاری ساحلی را تغییر خواهد داد.

سیم ­­ها هم گران هستند و هم برای ارتباط، گهگاه دچار مشکل می ­­شوند. آن­ها در هوای نمناک زنگ می ­­زنند و به سادگی توسط موش ­­ها خورده می شوند. هایلاند معتقد است با الگوریتم­­های فراهم­­ کننده پیش­­ بینی­­ در مورد سلامت ماشین و اعمال حفاری کار­آمد، زمان حکمرانی تکنولوژی­ اش فرا رسیده است. او می­­گوید که به گسترش روابط با دیگر شرکت­­ ها علاقمند است.

این شرکت در چند سال گذشته از فراهم ­سازی ماژول­­ های وایرلس برای یک تولیدکننده­ تخته ­اسکی ، قایق و وسایل نجات ­­غریق درآمد زیادی کسب کرده است. شرکت وِیوجت پروپولَن، از این تکنولوژی برای ردیابی عملکرد نجات غریق استفاده می­­ کند. شرکت دبلیو اف اس مشتریان جدیدی مثل شرکت حفاری ژاپنی شل و چند پیمانکار فعال در صنعت نفت نیز پیدا کرده است.

وی ادامه می ­­دهد: از نقطه نظر اینترنت اشیا، من به کاربردهایی علاقمند هستم که یک شبکه زیر دریایی یا زیر زمینی فراهم می‌کند. نظارت بر جاده یا نصب سنسورهای لرزه­ نگاری در نقاط بیشتر یک ایده است اما من دوست دارم شاهد کاربرد­­های بیشتری برای این تکنولوژی باشم.

منابع خبر :

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

20 − پنج =