پیشرفت‌های اخیر در دنیای سلامت دیجیتال به کمک اینترنت اشیا

سلامت دیجیتال همچون دیگر مفاهیم تکنولوژی‌های فراگیر هیچ تعریف مشخصی ندارد، اما جنبه ­­های نویدبخش آن بسیار وسیع است. سلامت دیجیتال در اواسط دهه آغازین قرن بیست یکم به عنوان یک اصطلاح مبهم بین مردم رایج شد که نسبت به عبارات پیشین خود مثل “سلامت همراه” و “سلامت بی‌سیم” گسترده ­­تر و پیشرفته ­­تر بود.

میزان تکامل چشم ­­اندازهای سلامت و کنترل آن در ۱۵ سال گذشته چندان مشخص نیست، اما شاید بتوان گفت که اکوسیستم سلامت هنوز به سطح تحولی انقلابی نرسیده است. ممکن است نگاهی اجمالی به موج توسعه خلاقانه مثل اینترنت اشیا (هم در حوزه مراقبت از بیمار و هم در مسائل دیگر) برای قضاوت کمی عجولانه و نادرست باشد. ما در این مطلب چند مورد از این پیشرفت­­ها را بررسی و تحلیل می‌کنیم.

مچ­بند پایش بیماران اوتیسمی

محققان دانشگاه نورث ایسترن مچ­­بندی طراحی کرده ­­اند که داده ­­های فیزیولوژیکی اوتیسم را با دقت ۸۴ درصدی بررسی می­­کند. دانشمندان توانسته‌اند به‌ وسیله‌ی این مچ بند متغیرهای مختلفی مثل تعداد ضربان قلب، دمای سطح پوست، تعریق و حرکت را اندازه گیری کنند و به نتایج قابل توجهی دست یابند. در این آزمایش محققان به جای ساخت یک مچ بند سفارشی، از یک قطعه E4 مستقل، ساخت شرکتی به نام امپاتیکا استفاده کردند. این قطعه شامل یک سنسور سنجش تغییر حجم­ نوری، شتاب­­سنج سه­ محوره، سنسور فعالیت الکترودرمال، ترموپیل مادون قرمز و یک ساعت داخلی است که می­تواند افزایش­ زمان­ را با دقت ۰.۲ ثانیه اندازه گیری کند. اگر چه ممکن است پیش‌بینی وقوع غلیان یک دقیقه پیش از رخداد، از نظر زمانی قابل توجه نباشد، اما پرستار با توجه به همین بازه‌ی زمانی می‌تواند بیمار را آرام کند.

متیو گودوین، یکی از پروفسورهای دانشگاه نورث ایسترن در اظهاراتش گفت:
اگر ما بتوانیم اعلان­هایی پیشرفته در اختیار پرستاران قرار دهیم، دیگر نیاز نیست ۲۴ ساعت شبانه روز در کنار بیمار حضور فیزیکی داشته باشند.

گودوین همچنین اعلام کرد:
این گروه در تحقیقاتش تعداد زیادی از تکنولوژی های پوشیدنی را آزمایش کرد اما بلافاصله E4 را انتخاب کرد چراکه متغیرهای مستقل زیادی را آزمایش می‌کرد. علاوه‌براین قطعه E4، مزایای ثبت فعالیت­های فیزیکی از طریق شتاب­سنج را نیز دارد و داده­ های خام را در دسترس ما می گذارد.
گودوین همچنین اضافه کرد که: “این قطعه برخلاف اکثر تجهیزات پوشیدنی، فعالیتش را بر اساس یک الگوریتم مبهم و نامشخص انجام نمی‌دهد.”
به‌علاوه، این سیستم جریان داده را به صورت بلادرنگ ایجاد می­کند و مبتنی بر تحلیل ابری و یکپارچگی اینترنت اشیا است. طبق گفته گودویگ جدای از این موارد، E4 مزایای دیگری نیز دارد: ” این سیستم در مقالات علمی مورد تایید قرار گرفته است و بدنه‌ی ضد آب و ضد ضربه‌ای دارد که آن را بسیار مقاوم می کند.”

استفاده از پهپاد برای انتقال نمونه های پزشکی و اورژانسی
ایده‌ی استفاده از پهپاد برای پاسخگویی به نیازهای اضطراری پزشکی، ایده‌ی جدیدی نیست. مهندسی هلندی در سال ۲۰۱۴ پهپاد حمل­ کننده‌ای اختراع کرد که دستگاه الکتروشوکی را حمل می‌کرد. طبق تحقیقات دانشگاه تکنولوژی دلفت، این تکنولوژی شانس زنده ماندن بیمارانی که دچار حمله های قلبی می­شدند را بین ۸ تا ۸۰ درصد افزایش داد.
محققان نشان داده ­اند در واقع پهپادها می­توانند به موارد اضطراری شبیه­ سازی شده، سریع‌تر از آمبولانس­های سنتی پاسخ دهند.

محققان در آزمایش اخیر خود از پهپاد DJI Phantom 3 Professional برای رقابت با آمبولانس‌ها در شهر اربیل واقع در کردستان عراق استفاده کرده‌اند. پهپاد مجهز به منابع کمک‌های اولیه، به طور میانگین طی ۹۰ ثانیه به بیماران دسترسی پیدا کرد، این زمان ۱۲۰ ثانیه سریع‌تر از آمبولانس بود. با اینکه تعداد زیادی از پهپادهای پزشکی مربوط به پروژه‌های این حوزه در حال توسعه هستند، تعداد بسیار کمی از آنها تجاری سازی شده‌اند.
برای مثال در اوایل امسال شرکت یوپی‌اس و شرکت انتقالات شهری ماترنت، برای استفاده از پهپادها جهت تحویل نمونه‌های شامل خون و بافت جمع‌آوری شده، تیمی تشکیل دادند، البته اداره هوانوردی فدرال این پروژه را تحریم کرد.

سیستم پایش تعریق

“من آب بدنم را از دست داده‌ام”. این عبارت در دهه‌های اخیر در آمریکا پیش ‌پا افتاده شده ­­است. در اواسط دهه نود میلادی بود که جرج کارینِ کمدین، در یکی از برنامه‌هایش گفت: ” ما چه زمانی در آمریکا اینقدر تشنه شده‌ایم؟ آیا همه آنقدر آب بدنشان را از دست داده‌اند که باید منابع قابل حمل مایع خود را همیشه به همراه داشته باشند؟”

امروزه خطرات کم‌شدن آب بدن خیلی جدی است. اثرات جانبی عدم نوشیدن آب به اندازه کافی خطر آسیب در ورزشکاران، وارد شدن فشار به سیستم قلب و عروق، انقباض موقت مغز مثل کاهش حس هوشیاری یا حافظه و خطرات دیگر را افزایش می­دهد. اما تعیین میزان آب مصرفی به شکل سنتی دشوار شده است. محققان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و نورثوسترن برای بهبود این وضعیت، به دنبال اختراع یک سیستم هستند که میزان سدیم عرق پوست را اندازه ­­گیری کند. با اندازه­­ گیری میزان تعریق از طریق این دستگاه، ورزشکاران می‌دانند چه مقدار آب بنوشند تا آب موردنیاز بدن خود را تامین کنند.

این تکنولوژی همچنین می­­تواند یک نشانگر زیستی را برای شناسایی فیبروز  مربوط به کیست غدد فعال کند. قابلیت­­های شناسایی این تکنولوژی با گذشت زمان برای سایر بیماری­­ها نیز تکمیل خواهد شد.

هدف تحقیقات دانشگاه برکلی، بهبود آگاهی دانشمندان از معیارهای مربوط به تعریق و ارتباط نرخ­­ تعریق و جریان خون در افراد سالم و بیماران دیابتی است. دانشمندان این دانشگاه نتایج تحقیقاتشان را در قالب یک مقاله در مجله ساینس منتشر کردند که در آن نظارت بر میزان تعریق ابزاری در دسترس برای ردیابی وضعیت آب­رسانی (یا هیدراسیون) بدن است، آن‌ها همچنین اعلام کردند تحقیقات بیشتر جهت آگاهی از عواملی همچون سن، حجم بدن و تاثیر رژیم غذایی بر ترکیب عرق دفع شده توسط بدن ضروری است.

سنسور­­های پایش تعریق در درازمدت می­­توانند به شکل مستقیمی با لباس­­های روزمره یکپارچه شوند. مالیکا باریا، محقق دانشگاه کالیفرنیا در برکلی طی مصاحبه ­­ای با NPR می­­گوید: مثلا شلوارک­­های لیکرا یا یوگا برای این مسئله بسیار مناسبند، چرا که به طور دائم در بازه­­ های مختلف زمانی با پوست شما در تماس هستند.

بیمه مبتنی بر داده

زیربنای صنعت بیمه مدرن به حدود سال‌های ۱۶۸۶ و دورانی برمی­­گردد که ادوارد لوید یک کافی شاپ در نزدیکی اسکله لندن تاسیس کرد. مشتریان می­­آمدند تا چای و قهوه­ ای بنوشند، شرط­­بندی کنند و یا شایعات را بازگو کنند. همانطور که بی­بی­سی توضیح می­­دهد، برخی از حاضران آن جمع شرط می­­بندند که جان بینگ دریا سالار نیروی دریایی پادشاهی باید به دلیل بی­­کفایتی در جنگ دریایی مقابل فرانسه، اعدام شود. در پس این فرهنگِ قمار بود که بیمه فرصت­­ طلوع پیدا کرد. در آن زمان اگر کاپیتان­­های دریایی می­­خواستند کشتی را بیمه کنند، می­­توانستند از مشتریان بخواهند تا زیر قرارداد بیمه را امضا کنند. عبارت ” بیمه‌گر” از این روزها و از شرکت بیمه لوید در لندن شکل گرفت. اطلاعات (درمورد کشتی­­ها، خدمه یا هر چیز مربوط به آن­­ها) قسمت مهمی از کسب و کار بود. اما وقتی یک دریانورد بادبان­­ها را می­­کشید، دشوار بود که کسی بداند تا زمان برگشت به بندر لندن چه اتفاقی برای آن کشتی خواهد افتاد.

صنعت سنتی هنوز به همین شکل منفعلانه است. مثلا در زمان ثبت بیمه عمر، متقاضی در حالی که سعی می­­کند از کار دلالان بیمه سر در بیاورد، نیاز دارد فرم­­هایی پر کند و آزمایشات پزشکی انجام دهد.

شرکت­­هایی مثل شرکت بیمه عمر اثوس می­­خواهند این معادله را عوض کنند. این شرکت که طبق تحلیل­هایی پیشگویانه هدف‌گذاری کرده، می­­گوید درخواست بیمه عمر برای اکثریت متقاضیان فقط چند دقیقه طول می‌کشد. اکثر متقاضیان نیازی به انجام آزمایشات پزشکی ندارند. شرکت­های دیگر مثل لدر، فابریک و کوتیسی هم مدل­­های کسب و کار مشابهی دارند.

جان هانکاک اعلام کرد ارائه بیمه عمر سنتی به مشتریان بایستی متوقف شده و سیاست­­های تعاملی که داده­­ها را از دستگاه­­های پوشیدنی و تلفن­­های هوشمند ثبت و ضبط می­­کنند، جایگزین آن شوند. این شرکت در سال ۲۰۱۵ پیشنهاد بیمه تعاملی عمر خود را به مشتریان ارائه کرد. در این طرح مشتریان با توجه به داده‌های ثبت شده در سیستم‌های همراه خود، به ازای انجام فعالیت‌های ورزشی از طرف شرکت بیمه مشمول تخفیف می‌شدند.

منابع خبر :

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × دو =