اینترنت نانواشیا چیست و چه کاربردی می‌تواند داشته باشد؟

اینترنت نانواشیا در واقع اتصال سامانه‌های بسیار کوچک با هم بوده که موجب هم افزایی و ارائه خدمات به کاربران می‌شود. ارتباط نانوحسگرهای خودروها با هم و افزایش ایمنی در جاده از جمله کاربردهای این فناوری است.

اینترنت نانواشیا موجب ارتقاء سطح اینترنت اشیا به مرحله بالاتری می‌شود، مرحله‌ای که دقت بهتر و ابعاد کوچکتری دارد. سومیاشارما از اعضاء IEEE درباره کاربردهای اینترنت نانواشیا، مزایا و کاربردهای آن توضیح می‌دهد.

اینترنت نانواشیا تفاوت چندانی با اینترنت اشیا ندارد مگر به این معنا که دستگاه‌های به هم متصل شده در مقیاس‌های بسیار کوچکتری باشند  به اندازه‌ای کوچک که بتوان آنها را نانومقیاس دانست.

اکثر فناوری‌های موجود که در حال حاضر مورد استفاده قرار می‌گیرند نظیر حسگرهای خودروها و حسگرهایی که در خانه شرایط محیطی را گزارش می‌دهند،  شتاب‌سنج‌ها و ژیروسکوپ در تلفن‌های هوشمند که به مردم کمک می‌کنند تا مکان‌یابی را به سادگی انجام دهند، همه نمونه‌هایی از دستگاه‌های بسیار کوچک هستند که می‌توان ازآنها برای کوچک‌تر‌سازی استفاده کرد. تقریبا تمام تجهیزات خودکار مدرن به ادوات نانومقیاس بستگی دارند که می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا گزینه‌های فنی هوشمندتری به دست آید. این ادغام‌های فنی باعث ایجاد نوآوری در کلیه فضاهای قابل تصور، از صنعت خودرو گرفته تا صنعت مراقبت‌های بهداشت و همچنین کالاهای خانگی معمولی خواهد شد.

اینترنت وسایل الکترونیک نانواشیا، نه تنها از نظر طراحی و ساخت پیشرفته هستند بلکه برای محافظت از دستگاه‌ها در برابر مداخله‌های ناخواسته بسیار مناسب هستند، تداخلی که معمولا به دلیل استفاده از امواج الکترومغناطیس برای ایجاد ارتباط بدون سیم، بوجود می‌آید.

انواع فناوری‌های نانو که در یک سیستم اینترنت اشیا یکپارچه شده باشد می‌تواند برای کاربردهای خیلی خاص استفاده شود. برای مثال یک کارخانه هوشمند از دستگاه‌های اینترنت نانواشیا برای نظارت بر دما، رطوبت، دود خروجی از اگزوزها، کیفیت آب و احتمالا انتشار کربن از اگزوز سیستم‌ها استفاده خواهد کرد. در مثال دیگر وسایل نقلیه متصل به حسگرهای مینیاتوری می‌توانند با استفاده از این حسگرهای کوچک به هم متصل شده و اطلاعاتی نظیر شرایط محیطی یا اطلاعات مکانی را مبادله کنند که این کار موجب افزایش ایمنی و دقت خودروها خواهد شد.

از سوی دیگر، در یک شهر هوشمند که در آن ادوات نانویی به هم متصل شده‌اند، انواع فناوری‌های یکپارچه می‌توانند مسئولیت نظارت بر غلظت گازهای سمی یا ذرات را به عهده بگیرند و با دستگاه‌هایی که در نقاط مختلف شهر برای نظارت بر سطح الودگی نصب شده ارتباط گرفته و ایمنی ساکنان منطقه را افزایش دهند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج × 2 =