کاهش تولید زباله غذایی با کمک اینترنت اشیا

ظهر گرم تابستانی را تصورکنید که کشاورز توت فرنگی‌ها را چیده و درون بسته‌بندی قرار داده است. اینترنت اشیا به سرعت متوجه تعرق میوه در بسته شده و هشدار لازم را به کشاورز برای بهبود سیستم تهویه سالن نگهداری یا تغییر بسته‌بندی می‌دهد. با این کار طراوت میوه حفظ شده و کاهش محسوسی در تولید زباله غذایی اتفاق می‌افتد.

تحول دیجیتال در حال حاضر در زنجیره تامین مواد غذایی در حال انجام است. رهبران مشاغل با استفاده از اینترنت اشیا و فناوری‌های متصل کننده، شروع به دستیابی به یکپارچه‌سازی بخش‌های مختلف این زنجیره کرده‌اند.

به صورت سنتی، هربخش از زنجیره تولید مواد غذایی به صورت ایزوله عمل می‌کرده و همیشه انتقال اطلاعات از یک نقطه به نقطه به سختی قابل انجام بوده است. در نتیجه باید سامانه ثبت و ضبط دقیقی به کار گرفته می‌شد تا اطلاعات در طول زنجیره تولید مواد غذایی منتقل شود. اما این کار بسیار دشوار بوده است. اینترنت اشیا می‌تواند به صورت زنده اطلاعات را از تمام طول زنجیره غذایی استخراج کند و چارچوبی ارائه دهد که نه تنها به صورت خودکار وظایف انجام شود بلکه ارزش اقتصادی واقعی هم برای مشاغل و مصرف کننده داشته باشد.

اینترنت اشیا را نباید صرفا به این دلیل که یک فناوری جدید است به کار برد، بلکه این فناوری می‌تواند برخی از چالش‌های بزرگ صنعت مواد غذایی را حل کند. زباله‌های مواد غذایی و ایمنی را می‌توان از چالش‌برانگیزترین مشکلات این صنعت دانست.

برای شروع درک این پتانسیل بیایید ببینیم چه عواملی برای آوردن غذا سر سفره ما تاثیرگذار هستند. مواد اولیه در مزرعه تولید می‌شوند و به کارخانه فرآوری می‌روند بعد وارد جریان لجستیک و حمل و نقل شده و به کمک آن به یک مرکز توزیع یا ذخیره‌سازی رسیده و در نهایت به خرده فروش تحویل داده می‌شود. در این مسیر، دما، رطوبت و عوامل متعددی می‌تواند تغییر کند و کیفیت غذا را کاهش دهد.

اینترنت اشیا می‌تواند در طول این زنجیره از تولید تا توزیع را نظارت کند در نتیجه اتصال به اینترنت اشیا پتانسیل بالایی برای کمک به رصد وضعیت و کیفیت موادغذایی کرده و موجب کاهش تولید زباله غذایی می‌شود و در نتیجه ایمنی مواد غذایی بهبود می‌یابد.

میوه و سبزیجات از جمله مهمترین موادغذایی هستند که به سرعت خراب شده و فاسد می‌شوند. میوه و سبزیجات بالاترین نرخ تولید زباله را در صنعت مواد غذایی دارند به طوری که ۴۶ درصد از تولید سالیانه از بین می‌رود. حسگرهای اینترنت اشیا می‌تواند برای ردیابی، نظارت و تحلیل شرایط نگهداری این مواد به کار رود و در نتیجه عمر مفید را افزایش داده و کیفیت و ایمنی را بهبود دهد.

برای مثال اینترنت اشیا به کمک کشاورز در مزرعه می‌آید، زمانی که توت‌فرنگی برداشت می‌شود اگر این کار بعدظهر انجام شود امکان تعرق میوه درون بسته بالا رفته و احتمال فساد را نیز افزایش می‌دهد. اینترنت اشیا به کشاورز در این باره هشدار داده تا یا ظرف بسته‌ندی را عوض کند یا از سیستم تهویه مناسبی استفاده نماید تا رطوبت و دمای داخل بسته مناسب باشند.

این فقط نمونه‌ای از اثرات اینترنت اشیا بر زنجیره تولید مواد غذایی است که موجب طراوت بیشتر محصول و افزایش کیفیت و دوام آن می‌شود.

منابع خبر :

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

16 − نه =